Annecigim,
Bu son gunlerde seni cok daha fazla ozluyorum,neden mi cunku biliyorum ki cok huzurlu degilsin orada. Biliyorum ki sende bana sarilmak hissetmek istiyorsun destegimi sesimden degilde dokunarak bana..
Bunu bende cok istiyorum,iki elim bagli burada oturmak ve sana sadece sesimle ulasmak beni cok uzuyor.Yapacagim birsey yokki YOK...
Seni cok ozluyorum cok seviyorum.Machs'imize de cok iyi baktigini cok cok iyi biliyorum.Sana ne kadar tesekkur etsemde azdir.Biliyorum onu cok seviyorsun sende.
Keske cok mutlu,huzurlu oldugunu bilebilsem,hissedebilsem annecigim.sunu sakin unutmaki seni cok cok cok seviyorum.
Ayrica su son durumla ilgilenen bana cok destek olan yazilari mailleriyle beni mutlu eden arkadaslarima cok tesekkur ederim.Yeni gelismeleri soran Derya'cigim ve merak edenler icin son durum soyle;
Apartmandaki yaziyi okuyan herkesin cenesi kapandi hatta yakinda annemden gelip ozur dileyeceklerini bile dusunuyorum.
Annemin tum israrlarina ragmen o serefsiz sikayeti yapan komsu adinin aciklanmasindan korktugu icin bulunamadi.
Zaten kopegimi uzaklastirmak gibi bir yasal haklari olmadigi ister veterinerimiz isterse hayvanlari koruma dernegi avukatlari tarafindan acikca belirtildi.
Geriye sadece annecigimin daha huzurlu olmasi kaldi ama minik Machs'in yarasi gun gectikce kotulesiyor ve buda annecigimi uzuyor tabi.
Herseyin daha iyi olmasini umuyorum....
