Kendimi cok kotu hissediyorum.Uzgunum.Donus vakti geldi iste 1 sene boyunca gun gun saydigim o gunler geldi ve gecti.
Harika kelimesi yeterli bile degil gecirdigim gunlerin guzelligi icin ama bitti.
Hersey bir kenara annemi birakip gidecek olmak beni cok uzuyor.Keske onun gelebilme sansi oldugunu bilsem bu beni cok daha huzurlu yapardi ama oda soz konusu degil cunku benden ona emanet olan kopegim Machs cok yaslanmis ve arka bacaginda bir ur cikmis neredeyse bir orta boy seftali kadar surekli pansuman ve ilgi gerekli ve gecmesi mumkun olmayan bir ur.Anneme eskisinden daha muhtac yazmak bile istemiyorum ama belki seneye gormek nasip olmayacak Machs'i.
Annem de dogal olarak onu birakip carsiya bile gidip uzun kalmazken Ingilteye gelmesini dusunmek imkansiz olur.
Isin komik hatta dusunulmesi gereken tarafi ise ben buradan giderken hic mutlu olmuyorum zaten yol boyunca gozumden yas eksik olmuyor gidincede sanki esimi bu ayriliga sebep mi goruyorum kafamda biryerlerde bilinmez sarilasim bile gelmiyor ona.Neden bilmem ama onun buna cok uzuldugunu biliyorum hic mutlu olmuyormusun evine geldiginde diyor her sene bir stres yasiyoruz daha havaalanindan eve giderken:(.
Annem herseyden onemli benim icin hemde herseyden onun icin ezip gecemeyecegim hicbirsey yok bu dunyada olamazda!!!
Babamida seviyorum tabiki ama annem bambaska.
İste buradaki son pazar gunumde bunlari hissediyorum.Anacigim mutfakta cay yapiyor az once ona guzel bir yasemin aldik balkonun en guzel kosesine koyduk umarim cok guzel acar da oda her sabah mutlu olur.
Bodrum Izmir Cesme Kusadasi ve Didim de geciridigm guzel gunlerde cok guzel fotolar cektim tabiki onlarida yazip resimlerini koyacagim ama once ruhi dengemi bulmam gerek su an tek hissedebildigim annemin gormemesi icin hep icime attigim gozyaslarim.
Neyse simdilik benden bu kadar beni yalniz birakmayin oldumu?????
Sevgiyle kalin........................
